EK-YOUTH @Loutraki!

bk Het EK-jeugd in het Griekse Loutraki werd een onvergetelijk uitje. Hoewel EK’s altijd bijzonder zijn, stak deze editie er door omstandigheden toch wel wat bovenuit.

Onze EK-week begon dinsdagochtend, op de luchthaven. Een dikke drie uur later landden we op Athene en nog eens een uur later arriveerden we op de race venue. Hoewel er op dat moment nog niet veel triatlon te zien was, viel de locatie zeker in de smaak.

Woensdag waren er de gebruikelijke familiarizations en de briefing. Race-format: donderdag drie reeksen halve finales, met 500m zwemmen, 12km fietsen en 3km lopen. De eerste 9 plaatsen van elke halve finale stromen rechtstreeks door naar de A-finale, en die finale wordt nog aangevuld met de drie snelste atleten buiten de top 9. De dertig volgenden die zich niet kunnen plaatsen voor de A-finale komen in de B-finale terecht.

Zaterdag gingen de finales door, met afstanden 300-9-2. Zondag zou afgesloten worden met een mixed-relay.

Het zwemonderdeel was knokken in de halve finale (en eigenlijk is dat altijd zo). Ik kwam rond de 15e plaats uit water, aan het staartje van een grote zwemgroep. In de wisselzone was er echter veel chaos. Ik miste de kopgroep en kwam zo in gezelschap van twee meisjes om de achtervolging aan te gaan. Ik kreeg weinig hulp en moest dus alleen proberen. Een dikke kilometer gaf ik alles wat ik had, met succes. Zo kon ik me nog een aantal kilometer in de kopgroep nestelen, om me voor te bereiden op het lopen. Ik kwam als vierde uit de wisselzone. Een goed loopnummer later finishte ik tweede, en kon dus naar de A-finale. September 1 could be worse!

Vrijdag werd een dag genieten met wat regeneratietrainingen, schoon uitzichtjes en rust.

Zaterdag. Dag van de finales. In de voormiddag was er de B-finale voor de dames, waar Elise aan deelnam. Het fietsonderdeel was in haar wedstrijd immens gevaarlijk. Auto’s en honden reden doodleuk tussen de atleten en het wegdek was in slechte staat. Jammer genoeg is Elise hierdoor ook gevallen. Ze deed haar race wel nog heel knap uit.

Omdat de organisatie de situatie iets veiliger dacht te maken, werd het fietsparcours net voor de B-finale van Wout nog gewijzigd. Hij had een hele sterke race en finishte zesde. Maar ook tijdens deze wedstrijd gingen vele atleten onderuit, waardoor het parcours net voor mijn race nog maar eens wijzigde.

Enfin, na een vertraging van een klein uur kon ik dan toch aan mijn nummer beginnen. Ik wist dat ook nu het zwemmen de wedstrijd zou bepalen en zette me naast een sterke atlete in de hoop zo lang mogelijk te kunnen volgen. Dat lukte behoorlijk, waardoor ik vrij snel aansluiting vond in de kopgroep. Het nieuwe fietsparcours was vrij smal en dus was het niet eenvoudig om een goede positie in de groep te vinden. Ook nu vielen enkele atleten.

Het looponderdeel begon hard (wat trouwens logisch is voor een povere twee kilometer lopen). Ik liep even in derde positie, maar dat ging wat hard en zakte zo terug naar een zevende plaats. De laatste 500m leek ik een tweede adem te vinden en zo werd ik vierde op het EK-jeugd.

‘t Is misschien de meest ondankbare plaats, maar dat is het voor mij allesbehalve

Rik en Antoine werden sterk 9e en 19e in hun A-finale

Zondag was er de mixed-relay. Omdat de veiligheid op het fietsparcours niet meer gegarandeerd kon worden, werd de wedstrijd een zwemloop. 300m zwemmen, één kilometer lopen. ‘The Young Belgium Hammers’ waren niet echt blij met deze beslissing. Mijn race was niet top. Als team hadden we dan ook geen super prestatie. Maar hey, we hebben ervan genoten. En dat was nu wel echt even het belangrijkst!

Ook nu wil ik iedereen bedanken om deel uit te maken van mijn triatlonreis. Bedankt Mia, Daan en Glenn, ook mama, papa en Thomas. Bedankt ook Oma om eens letterlijk de triatlonreis te maken. Ook Kristof en Jo, voor de begeleiding ter plaatse. En natuurlijk ook bedankt aan trainingsmaatjes en supporters en alle mensen die ik nog niet vermeld heb!

Tot slot een dikke proficiat en merci aan Elise, Wout, Antoine en Rik!

Het was een fantastische reis, vol onvergetelijke momenten en opnieuw een zalige ervaring die ik absoluut meeneem in de rugzak voor Buenos Aires.





“Do you know what my favourite part of the game is? The opportunity to play.” – Mike Singletary.

Met dank aan Thomas Peeters voor de fotokes.

Alle uitslagen via deze link.

bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk bk

Hanne⚊ 4/9/18